architectuur
Daar waar voorheen een benepen kajuit een heel schippersgezin moest weten te huisvesten, draait alles nu om het potentieel van het laadruim. Na het wegnemen van de afdekluiken werden 14 nieuw gemodelleerde ‘containers’ in de ‘cabriolet’ geplaatst. Deze werden zó geschikt dat een aantal aangename patio’s ontstonden die vanuit de beglaasde leefruimtes als een visuele uitbreiding van de eerder beperkte woonoppervlakte worden ervaren. De grote transparantie vrijwaart een natuurlijke lichtinval; speelse kantelingen geven de “lading” een uitgesproken karakter. Het in eerste oogopslag zeer eenvoudig lijkend idee wordt gekenmerkt door helderheid, spanning en dynamiek. De transformatie van het ruim beantwoordt aan de intenties om voeling met het schip te behouden: enerzijds door de opvatting van de woning als scheepslading en anderzijds door de nadruk op de zichtbaar gehouden geklinknagelde scheepswand.
De door het schip aangeboden mobiliteit en de daarbij gepaard gaande vrijheid van het ‘urbaan nomadisme’ zijn ontegensprekelijk een middel tot ontzenuwing van de paradox tussen het statische gebouw en de dynamische woonwensen.
materialisatie
De sobere vormentaal en minimalistische afwerking der ‘containers’ benadrukken het specifiek historisch kader en laten het tot haar volle recht komen; ze leggen een subtiel verband tussen oud en nieuw. Het project is zowat een drijvend staalmuseum, met respect voor de industriële archeologie zonder daarbij evenwel voor de nieuwe elementen de hedendaagse mogelijkheden uit de weg te gaan. Zelfs tot in het interieur plooit het staal zich gewillig naar diverse toepassingen – van sanitaire cel tot trappenhuis- binnen een geraffineerd concept.
energie
Normaliter tranen in de winter condensdruppels langs de nauwelijks 5mm stalen boothuid; in de zomer verwarmt de zon het zwart metalen jasje tot zo’n 80°C. Alleen al uit hoofde thermisch comfort dreigde het casco te worden verborgen. Het vrij van de zijwanden opstellen van de containers, bood niet enkel een oplossing voor de bouwfysische problematiek der bootwanden, doch verenigde ook onmiddellijk de wens om de prachtige textuur der geklinknagelde wand zichtbaar te houden. Alle container-wanden zijn voorzien van zo’n 20cm minerale wol; de beglazing is van het type 1.1W/m²K.
De stalen huid heeft van nature een zeer goede luchtdichtheid. De mechanische balansventilatie met hoog rendement warmterecuperatie wordt vraag-gestuurd geregeld op basis van klokinstellingen, vocht- en VOC-metingen.
Elektriciteit is een nobele vorm van energie, onmisbaar geworden in ons dagelijks leven. We wensen huishoudapparatuur met één enkele knop in te schakelen; koelkast en diepvriezer te laten functioneren zonder controle. Dit lijkt vanzelfsprekend, doch blijkt complex wanneer een aansluiting op het openbaar net niet binnen de mogelijkheden ligt. Het schip is uitgerust met een fluisterstille generator, waarvan de warmte-afgifte wordt gerecupereerd ter productie van het sanitair-warm-water en verwarming: warmte-kracht-koppeling. Om de stille uren te overbruggen is een 12x2V-batterijen-bank voorzien met sinusomvormer.
Omdat eiland-systemen niet goedkoop zijn, wordt energiezuinigheid hoog in het vaandel gedragen: standby-verliezen worden gemeden door (automatische) stroomonderbrekers, vaat- en wasmachine zijn van het type “hotfill”, de droogkast zonder muurdoorvoer gebruikt warmtepomp-technologie, alleen spaarlampen verzorgen het kunstlicht,…
TELEVISIE
1. VTM "Huis & Thuis", presentatie Pascale Naessens, 2005
2. VT4 "Huizenjacht", presentatie Ilse Demeulemeester
3. VRT-EEN "Koppen"
4. VTM "Telefacts", 2012
BIJLAGES
1. nominatie staalbouwwedstrijd, 2006
2. “Woonboot met tuintjes”, Koen Van der Schaege, Bo Magazine nr 30, november 2008
3. “Mijn huis, schoon huis”, Sofie De Vriese, O! magazine nr 3, lente/zomer 2008
4. “Woonboot in zicht”, Ik ga bouwen nr 286, dec2005/jan2006
5. “Wonen op het water”, Annelies Rutten, Catchy nr 14, 02/04/2005