- in een conventionele benadering worden eerst voorontwerpen gemaakt en besproken met de opdrachtgever; na goedkeuring wordt dan een bouwaanvraag ingediend. Veelal volgen pas daarna stabiliteitsstudie, uitvoeringsdossier en prijsoffertevraagronde tav de aannemers. Dit is op zich een heel goede werkwijze, maar wel wat tijdsrovend. Alle processen schakelen zich als wagonnetjes van een treinstel achter elkaar. Het voortraject duurt gemakkelijk een jaar; de uitvoering nog eens zo veel.

In een klassieke bouwaanpak levert elke partij een stukje van de puzzel gedurende een stukje van het bouwproces. De architect maakt een ontwerp dat vervolgens stabiliteitstechnisch wordt geëvalueerd en uitgerust met technieken; daarna komt het dossier bij de aannemer die de plannen "tracht" te realiseren. Het verkrijgen van een aannemingsprijs verloopt meestal stroever en aannemers stellen daarenboven nog eens hun eigen eisen; waarna ook nog een inpassingsperiode in het agenda volgt. We kunnen spreken over een reguliere, maar gefragmenteerde aanpak.

Een ontegensprekelijk voordeel is dan weer de proceduriële zekerheid. Een uitvoeringsdossier wordt pas opgemaakt wanneer een bouwaanvraag met zekerheid werd goedgekeurd; alhier dus geen verloren studiekosten.

- in een bouwteam wordt de chronologische opsplitsing van de bouwfuncties vervangen door een meer integrale/multidisciplinaire benadering van ontwerp en uitvoering. Op voet van meer gelijkwaardigheid kunnen de diverse partijen hun deskundigheid inbrengen.
Na een eerste inloopperiode, waar de architect in samenspraak met de opdrachtgever de hoofdlijnen uitzet, zitten alle partijen verder aan tafel. In een bouwteam wordt een aannemer meestal betrokken in de 2e helft van de voorontwerpfase. De eerste helft is net te vroeg; de aannemer verveelt zich aan tafel als nog met moeite de plaats van het wc is gekend.
Het doel van een bouwteam is "alle kennis" van "alle partijen" tijdens "alle fasen" van het bouwproces in te zetten. Hierbij zijn minstens de architect, de opdrachtgever en de (ruwbouw/hoofd-)aannemer betrokken. Indien wenselijk kan men ook nog de ingenieurs stabiliteit, studiebureau's technieken, adviseurs bouwfysica, akoestiek en energie, soms zelfs de tuinarchitect en de toeleveranciers van materialen en producten bij het bouwteam betrekken (ifv grootte/moeilijkheidsgraad/ambitie van het project). Ook deze aanpak biedt een aantal voordelen, maar ook nadelen.

Het bouwproces vordert sneller en door de nauwe samenwerking is het mogelijk veel korter op de bal te spelen. De ellenlange prijsoffertevraag-rondes, de deelse herwerking van het architectenwerk door naderhandse specifieke aannemerseisen, alsook de late agenda-inpassing bij de aannemer, vervallen voor een belangrijk deel.
In een bouwteam is het halen van de einddatum niet louter de verantwoordelijkheid van één partij (bv de opdrachtgever of architect, dewelke uiteindelijk toch geen garantie kunnen geven omdat ze in hoofdzaak afhankelijk zijn van de aannemers), maar van een geëngageerde groep.
Onderweg gaat minder informatie verloren, want iedereen weet waarop alle beslissingen zijn gebaseerd. Problemen/vraagstellingen/tegenstellingen (bv in mening tussen diverse partijen) worden in een vroeger stadium voorkomen, wat resulteert in minder meerwerken en veel minder kans op budgetoverschrijding. Onduidelijkheden, onjuistheden en onvolkomenheden komen sneller aan het licht als iedereen open communiceert over wat hij van plan is. Daardoor wordt ook de alertheid/waakzaamheid automatisch beter verdeeld over meer mensen.
Eerder traditionele lastenboeken en meetstaten worden vervangen door prestatievoorwaarden, concrete offertes met plafondbudget. De aannemer wordt minder aanzien als de partij die zich verzet tegen de architect; maar zich evenzeer gewaardeerd voelt door aandacht voor zijn mening, ervaring, deskundigheid. Voor alle te voorziene werken geeft de aannemer eenheidsprijzen die gecontroleerd kunnen worden op hun marktconform karakter. Tijdens de bouwteamvergaderingen blijft het budget een vast agendapunt.
Een goede coördinatie, met regelmatige bouwteamvergaderingen en besluitenverslagen, is vereist.

Werken in bouwteam kent ook beperkingen. Er zijn minder duidelijk omschreven juridische spelregels/handleidingen en standaardovereenkomsten. Vertrouwen en communicatie zijn essentieel. Zo is het voor een opdrachtgever een hele stap om zijn bouwbudget op tafel leggen in het bijzijn van de aannemer.

De meeste architecten stellen aannemers voor waarmee ze eerder al hebben samengewerkt. Ze kennen de vakbekwaamheid en de werkwijze van deze aannemers. Eventuele problemen kunnen, ten goede dossier en opdrachtgever, ook sneller op een meer vriendschappelijke manier opgelost worden. De architect moet (en zal) wel ten allen tijde onafhankelijk blijven van de aannemer; hij dient in de de belangen van zijn rechtstreekse klant/bouwheer/opdrachtgever te verdedigen.